KOCATEPE RÜZGARI

Kocatepe'ye uğradım dün
Yolum geçtiği içindi,
Yine de bir eziklik oluştu içimde
1922 Ağustosun bir günü,
yanık bayırları, yıldızlı yalnız geceleri
Akşehir üstünden gelen kağnıları
Türk halkının onurlu direnişini,
Yedi düveli dize getirişini düşündüm.
Cehennem, Afyon ovasına inmişti
Atlılar, toplar, ölüm, kan
Toz- duman içinde
Akdenizi görmeye çalıştım
O kadar yakın- O kadar da uzaktı
Kocatepe, Tınaztepe, Çiğiltepe, Dumlupınar
Yok oluşun- Yok edilişine tanık oldular
Mağrur ve sessizce...
Akdeniz alev!
Akdeniz kan!
Tarihi içiyorum Mustafa Kemal'le
Kocatepe'de...
Kocatepe'ye uğradım dün
Yine de bir eziklik oluştu içimde,
Rüzgarı durmuyordu
Yumruk yumruk vuruyordu göğsüme,
Uğultusu yine farklıydı
Kocatepe Rüzgarının,
Afyon Ovasından yankılanarak
Diyordu ki;
Yanık bir türküdür sesim
Yemen'den mi geliyorsun
Can yoldaşı Şahin Bey'in
Antep'ten mi geliyorsun
Çöllerindeydin Fizan'ın
Akka Kalesi mizanın
Erzurum'da tabyaların
Maraştan mı geliyorsun
Şehit Gazi selamlaştı
İzmir canla kucaklaştı
Vatan senle bayraklaştı
Sivas'tan mı , Ankara'dan mı ,
Afyon'dan mı geliyorsun
Atatürk'e- Atatürk'e benziyorsun !
Ses kesildi , rüzgar durdu birden ,
Bir el dokundu omzuma
İrkildim !
"Düşündüğün yeter , şairce söyle artık ,
Cumhuriyet ve Türkiye
Kocatepe ve Afyon demektir.
Bu böyle bilinmelidir!"
Kocatepe Rüzgarına
Mustafa Kemal böyle söyledi
Arz ederim...